تولد معماری مدرن و خاستگاه هنری آن

معماری مدرن به عنوان جنبشی در قرن بیستم ظهور کرد که از مفاهیم سنتی معماری جدا شد و به دنبال نوآوری و تجدید نظر در روش‌ها و مفاهیم معماری بود.

پویلیام موریس، فرانک لوید رایت و آرتور مک‌ماستر بین جمله از اساتیدی هستند که به انقلاب معماری مدرن مساعدت کردند.

خاستگاه هنری معماری مدرن برگرفته از تجربه‌های هنری و معماری قبلی بوده و بیشتر از همه بر روی تجربه انسان و توجه به نیازهای اجتماعی تمرکز داشته است.

نوآوری در استفاده از مواد و فناوری‌های نوین همچون بتن مسلح و فولاد در معماری مدرن، عناصر مهمی از خاستگاه هنری این جنبش بوده‌اند. تأکید بر عملکرد و کاربردی بودن در طراحی‌ها، نشان دهنده تأثیر پذیری معماران مدرن از فرآیندهای صنعتی و تکنولوژیکی بود.

انتقال از زیباییات معماری سنتی و استفاده از خطوط ساده و فرم‌های هندسی، مهمترین ویژگی‌های خاص این جنبش بودند. معماران مدرن با ایجاد فضاهایی باز و انتقال از مفهوم فضای خصوصی به فضای عمومی، تلاش کردند تا جامعه را به هم پیوندند و تجربه معماری را برای همه ارتقاء بخشند. از جمله ایدئولوژی‌های معماری مدرن، تأکید بر فرصت‌های برابر برای همه افراد و تأمین نیازهای اساسی جامعه بود. عدم استفاده از زینت‌های زیاد و بیهوده، به منظور تأکید بر کاربردیت و کارایی، نشانگر ارتباط عمیق معماری مدرن با اصول هنری خود بود. همگرایی با اصول مدرنیته و تأثیرات آن بر جامعه مدرن، از دیگر ویژگی‌هایی است که این جنبش را از سایر جریان‌های معماری متمایز می‌کند.

تمرکز بر معماری به عنوان یک صنعت و نهاد اجتماعی موثر، نشانگر تغییرات گسترده‌ای بود که این جنبش در جوامع جهانی ایجاد کرد. توجه به اصول معماری سبک بیومیمتیک و محیط‌زیستی، نشانگر تطابق معماری مدرن با چالش‌های زیست محیطی جهان معاصر بود. انتقال از افراد به فضاها و از فضاها به فرهنگ، از ویژگی‌های خاص معماری مدرن بود که به آن بیش از هر چیزی تأکید شده بود. استفاده از تکنولوژی‌های نوین برای ایجاد اثرات بصری و تجربی در فضاها، نشانگر پیشرفت تکنولوژیک و هنری در معماری مدرن بود.

هماهنگی بین فرم و عملکرد، از اصول اساسی معماری مدرن بود که به دنبال ایجاد فضاهایی است که علاوه بر زیبایی، به نیازهای کاربران نیز پاسخ دهند. رعایت اصول ساختاری معماری مدرن برای ایجاد فضاهایی با شکوه و استوار، مورد توجه قرار گرفت.

توجه به جریان‌های فکری و فرهنگی موجود و شناخت عمیق از آنها، از جمله عوامل مؤثر در تشکیل معماری مدرن بود.